تمام مایعی که شبانه در صورت جمع می‌شود، از سطح جانبی گردن پایین می‌رود. آنجا، در امتداد عضلهٔ بلند از گوش تا استخوان ترقوه، غدد لنفاوی زنجیره‌ای قرار دارند — و اگر این مسیر با تنش بسته باشد، هر کاری روی صورت به یک سقف می‌خورد. برای همین گردن را زودتر از صورت باز می‌کنیم.
سر را به کنار خم کنید — در طرف مقابل، عضله خودش زیر پوست بیرون می‌زند. جا زدن غیرممکن است: خودش را نشان می‌دهد. چهار انگشت زیرش بگذارید و با شست حرکات کششی ملایم شروع کنید.
گیره پوست را همراه لایهٔ زیرپوستی می‌گیرد — انگشت‌ها را به عمق فرو نکنید، اینجا لازم نیست. ده کشش در یک سطح، بعد حدود دو انگشت بالاتر بروید و تکرار کنید. کل گردن را در چهار مرحله، از پایین به بالا طی می‌کنیم. بعد دست را عوض کنید و همین کار را در طرف دیگر انجام دهید.
یک هشدار: فقط روی سطح جانبی کار می‌کنیم. جلو، جایی که تپش حس می‌شود، دست نمی‌زنیم.
یک دقیقه و نیم. و نتیجه را فردا صبح می‌بینید، وقتی در آینه نگاه می‌کنید و پف دیروز را نمی‌شناسید.